İzmir’in Aliağa ilçesindeki HABAŞ Demir Çelik fabrikasında yaşanan patlama ve devamında çıkan yangında ölen işçi sayısı 18’e yükseldi. Hayatını kaybeden 18 işçiye ek olarak, en az 2’si ağır durumda birçok işçi de yaralandı.
İzmir Valisi Süleyman Elban patlamanın sebebini şu sözlerle açıkladı: “Bugün saat 11.46 sıralarında HABAŞ Demir Çelik Fabrikamızda bir kazan değişimi çalışması yapılırken tavan vincin düşmesi sonucu malzemeler ark ocağına düşüyor ve çelikhanede patlama meydana geliyor.” Vali Elban bakım sırasında üretimin sürmediği ve bu sebeple fabrikada sadece 20 kadar işçinin olduğunu da aktardı.
Patlamanın ardından hayatını kaybeden işçilerden birinin yakını olay yerinde kendisini yaktı.
Denetime Gitmeyen Kamu Koruma Kollama Seferberliğinde
Patlamanın ardından yaralı işçilerinin büyük kısmının kaldırıldığı hastane önüne çevik kuvvet yığıldı. Hastaneye giriş ve çıkışlar çevik kuvvet tarafından engellendi. Patlamanın ardından işçilere seslenen, Ege İşçi Birliği üyesi Yücel Memiş ve Sonay Tezcan da gözaltına alındı, ardından akşam saatlerinde serbest bırakıldı.
Koruma kollama operasyonu bu kadarla sınırlı kalmadı. İlk olarak Çalışma Bakanı ve ardından da Cumhurbaşkanı Erdoğan açıklamalarında şirketin adını kullanmadı ve Aliağa’da bir tesis gibi ibarelerle olayı aktardı. Devamında da zaten patlamaya dair getirilen yayın yasağı ile beraber, yaşananlara dair bilgi alma hakkının önüne geçilmiş oldu.
İşçi Mezarlığı HABAŞ
BİRLEŞİK METAL-İŞ sendikasının açıklamasında aktardığına göre bu HABAŞ’ta sadece bir ay yaşanan 3. iş cinayeti. Ancak arka arkaya gelen ve artık süreklileşen iş cinayetlerine rağmen fabrikada üretim hiçbir şey yokmuşçasına sürdürüldü, herhangi bir denetim veya yaptırım gerçekleştirilmedi. EMEP Genel Başkanı Seyit Aslan’ın ifadeleri ise HABAŞ fabrikasının gözünde işçilerinin canının değersizliği netleştiriyor. Aslan’ın işçilerden edindiği bilgilere göre fabrikada bakım ve onarımlar üretim gerekçesi ile ihmal ediliyor, işçiler güvensiz ekipmanlar ile üretimi sürdürmeye zorlanıyor ve kâr uğruna sistematik olarak işçilerin canı tehlikeye atılıyor.
Üstelik bizzat HABAŞ’ın açıkladığı raporlar dahi, fabrikanın nasıl bir işçi cehennemine dönüştürüldüğünü ispatlar nitelikte. 2025 yılı ile beraber kayıp günle sonuçlanan iş kazaları yüzde 56 artarken, taşeron işçilerde artış oranı yüzde 118’i bulmakta.
Verilerin de bize gösterdiği üzere HABAŞ şirketi, ülke genelinde yürütülen taşere edilerek sorumluluktan kurtulma stratejisini doğrudan kullanmakta. Şirket taşere edilen işler yoluyla, yaşanabilecek iş cinayetlerinin sorumluluğu taşeronlara aktarırken, işçi sağlığı ve iş güvenliğine dair yapılması gereken harcama yüklerinden kurtulmakta. Ancak taşeron bünyesinde çalışmayan işçilere dahi benzer bir cehennemi dayattığı da yine aynı verilerden açığa çıkıyor. Bunun sebebi ise işçi cinayetlerinin bu ülkede herhangi bir bedeli olmaması ve bunun işverenler tarafından da bilinmesi.
İşçi Katliamları Ülkesi: Dilovası’ndan Aliağa’ya
HABAŞ’ta yaşanan patlama tekil bir olay olarak değerlendirilemez. Katliam haberini aldığımız 9 Kasım 2026 tarihi bile aslında birçok şeyi göstermeye yeterli. Patlamadan tam bir gün öncesi, Dilovası İşçi Katliamı’nın birinci yıldönümüydü.1 Üçü çocuk yedi işçinin yanarak can verdiği yangının birinci yıldönümünde, ölen işçileri anmak ve ailelerin adalet mücadelesi ile dayanışmak için yürüyüş gerçekleştirilmişti. Bu yürüyüşten sadece bir gün sonra ise yeni bir işçi katliamı haberi karşımıza çıktı ve maalesef eğer işçi katliamlarına karşı bir güç yaratamazsak iktidar her günü başka bir işçi katliamının yıldönümüne dönüştürmek konusunda kararlı gözüküyor.
Soma’dan Dilovası’na tüm toplumsal muhalefete karşın dayatılmaya çalışılan cezasızlık politikaları bu gerçeğin çok açık bir ispatı. Zaten ülke geneli verilere baktığımızda da, işçi cinayetlerinin artık gündelik sıradanlaşan birer gerçek haline geldiğini bize gösteriyor. İSİG Meclisi’nin yayınladığı rapora göre sadece Ekim ayı içerisinde en az 193 işçi, iş cinayetlerinde hayatını kaybetti. Üstelik bu sadece kamuoyuna yansıyan ve belgelenebilen cinayetler.
Bu sayı, Ekim ayı içerisinde her gün altıdan fazla işçinin iş cinayetlerinde hayatını kaybettiği anlamına geliyor. Kasım ayının hemen başında yaşanan katliam ise, eğer karşısında anlamlı bir toplumsal muhalefet örülemez ise, işçi sınıfı birbirine sahip çıkacak güce erişemez ise, bu sayıların daha da artacağı gerçeğini yüzümüze çarpıyor.
- Dilovası İşçi Katliamı’nın kapsamlı bir değerlendirmesi için, bknz. https://www.elyazmalari.com/2026/11/06/mulkun-temeli-olarak-adalet-dilovasi-isci-katliami-durusmasinin-dusundurdukleri/ ↩︎