2025 yılında Türkiye’nin politik gelişimi, Gramsci’nin “eski ölmekte, yeni doğamamaktadır” şeklindeki interregnum perspektifine atıfta bulunmadan derinlemesine anlaşılamayacak organik bir kriz […]
YSK’nın 19 Eylül 2025 tarihli “CHP Kurultayını yapabilir” anlamındaki kararı başka bazı gelişmelerle birlikte değerlendirildiğinde ülkeye dayatılan faşizmin kurumsallaşması sürecinin
2025 yılının son çeyreğine girmek üzereyiz. Son çeyreğe girerken, 2025’in verilerini görüp ekonomi politikasının aldığı yeni biçimi ve olasılıkları birlikte
“Darbe girişimi” değil “Darbe” kelimesini öylesine değil bilinçli bir tercih olarak yazıyorum. Darbe kelimesi genelde bir olup-bitti olarak anlaşıldığı için
CHP ülkemizdeki belki de en karmaşık, en fazla siyasal eğilimin içinde hareket ettiği, bir kısmı birbirini dışlayan bu eğilimlerin sürekli
ABD’nin Suriye’den geri çekilme planları, orada aniden “komşu” oluveren İsrail ve Türkiye arasında Suriye’nin geleceğinde kimin belirleyici olacağı konusundaki çekişmeyi
Bakıp gördüler ki kaybedecekler, zaman artık aleyhlerine çalışıyor, olası bir seçimde hileyle bile kapatamayacakları bir duruma doğru yokuş aşağı inmeye
8 Aralık 2024 tarihinde Suriye’de Esad dönemi sonlandı. NATO’nun yanı sıra Körfez Ülkeleri ile Türkiye gibi bölgesel güç olma iddiasında
Suriye’de NATO operasyonu ile yaşanan değişim iç politikada da birçok dengeyi altüst etti. 31 Mart Yerel Seçimleri sonrası Cumhur İttifakı’nın
Önceki yazımda, “Bahçeli ne yapmak istiyor?” diye sormuş ve henüz çok ham olan bu hamlenin birbirine zıt iki olasılığını değerlendirmiştim.
Muhalefet kelimesini duyar duymaz CHP’ye yerleşmiş tuzu kuru siyaset bezirganları hemen zıplıyor ve telaşla soruyor: “Peki ya sorumluluk, o ne
CHP, toplumsal muhalefet dinamiklerinin bir anda parlayan refleks eylemlerine söylemsel düzeyde destek vererek, halk güçlerinin gerisinde kalan tepkiler üreterek, toplumsal
Parlamentosu ister güçlü olsun, ister zayıf olsun, bürokrasisine atamalar ister liyakatle yapılsın ister keyfi yapılsın, bütün bu kurumlar ve yapılar,
Görünen o ki, bu kez halk güçleri sosyalistlerin önünde. Kim bilir belki de şimdiki zamanın bu tarihsel konağında, bu kez
Devlet krizi koşullarında “farklı iktidar alanlarına dağılma” eğiliminde olan egemenlerin farklı fraksiyonları arasında yaşanan ve hepsi de halk düşmanı olan
El Yazmaları’nın Notu: 11 Ekim 1971’de yaşamını yitiren Doktor Hikmet Kıvılcımlı’nın 48. ölüm yıl dönümü vesilesiyle hazırladığımız yazı dizisi çerçevesinde
Solla ilgili genel bir tanımlama yaparsak son yıllarda yaşanan tasfiye dalgasında solun, genel itibariyle üç ayrı hatta konumlandığını saptayabiliriz. Sol,
“Demokrasi kazanmıştır” retoriği boşuna değil. Rejim tıkanmıştır ve rejime kriz üreten dinamikler her fırsatta kendilerini bir şekilde ifade ediyorlar. İmamoğlu’nun
19 Mayıs törenlerinde Samsun’da, AKP genel başkanı öncülüğünde, iktidar ve genel başkanının ihtiyaçları doğrultusunda devletlû bir müsamere sergilendi. Saray rejiminin,
