Fransa yerel seçimleri, ikinci tur sonuçlarının da ilan edilmesiyle birlikte 22 Mart 2026 günü tamamlandı. Bu sonuçlar, Fransa siyasetinin soldan ve sağdan her eğilimi için önemli veriler içermesiyle birlikte aynı zamanda 2027 başkanlık seçimleri için Fransa seçmenine ve siyasetçilerine çok katmanlı bir ders niteliğinde.

Her şeyden önce sonuçları ne sol adına ne de sağ adına mutlak zafer olarak yorumlayabiliriz, bununla birlikte elbette sol içerisinde veya sağ içerisinde zafer veya kayıp olarak niteleyeceğimiz partiler özelinde sonuçlar var. Örneğin EELV (Yeşiller)’nin 5 belediyelik bir kaybı veya LFI (Boyun Eğmeyen Fransa)’nin 2 belediyelik bir kazancı gibi. Solun tüm bu parçalanmışlığına rağmen, kaybedilen belediye meclisi koltukları açısından ufak bir darbe aldığı söylenebilir. Buna rağmen sağ, sola nazaran ekstradan fazla bir belediye kazanamadı, fakat belediye meclis üyelerini ciddi sayıda arttırmayı başardı.

Merkez Solun İhanet Geleneği

Bu kayıp-zafer denkleminde solun durumuna baktığımızda, uzun süredir Fransa siyasetinin merkezi olgularından biri haline gelmiş PS (Sosyalist Parti)’nin “ihanet geleneği”nin yine ortaya çıktığını görüyoruz. İlk tur için yorum yapıp ikinci tur için öngörülerimizden bahsettiğimiz ilk yazıda da söylediğimiz gibi¹ PS, EELV (Yeşiller) ve PB (Halk Meydanı) gibi belki de soldan saymanın bile zor olduğu bu merkez “sol” partilerin eğilimleri ve politikaları, “aşırı” diye niteledikleri solun önünü kapamayı, sağın önünü kapamaktan önceye koymaları yönünde şekilleniyor.

Bu eğilimin risklerini, ittifakı engellediğini hatta ittifak yapılmasına rağmen seçmenlerin aklını karıştırdığını ikinci tur sonuçlarına da bakarak görebiliyoruz. PS’in “aşırıcılığa” ama sadece soldaki “aşırıcılığa” karşı olmasının sol arasındaki ittifakı engellediğini ve solun PS ile ittifak yaptığı yerlerde bile skandal açıklamalarla solun elinde görülen belediyelerin dahi kaybedildiğini söyleyebiliriz.

Örneğin Toulouse şehrindeki ilk tur sonuçlarında LFI yüzde 27,56 ile PS yüzde 24,99 olmak üzere toplamda yüzde 52’yi aşkın bir sol oy oranı mevcutken ve ikinci tur için ittifak yapılmasına rağmen şehir yüzde 53,87 oy oranı alan sağ ittifaka kaybedildi. Bu sonuçlarla LFI adayının Toulouse yerel seçim tarihinde sol adına en yüksek oy miktarını almış olmasına rağmen seçilemedi. Jerome Guedj gibi PS vekillerinin Toulouse’da LFI’ye oy vermeyeceklerini deklare ederek -ittifaka rağmen- PS’in tabanını ortaklaştırılan LFI adayına oy vermemeye yönlendirmeleri sonucunda şehrin sağa terk edildiğini görebiliyoruz.

Yine Toulouse’la birlikte, Besançon, Clermont-Ferrand ve Limoges şehirlerinde de PS’nin liberal söylemi ile ilk turdan blok olarak üstün çıkan sola ve solun ittifaklarına rağmen sağ adaylar kazandı, hem de bu şehirlerin 100 yılı aşkın bir sol belediyecilik tarihi olmasına rağmen. LFI ulusal koordinatörü Manuel Bompard, PS ve PB’nin bu söylemlerini “bölücü” söylemler olarak niteledi (les discours de division).²

Her şeye rağmen seçimlerin sol adına en büyük kazananı, geçtiğimiz yerel seçimlere kıyasla aldıkları fazladan 2 belediyeyle (Fransa’nın en büyük 50 şehri içerisinden) ve belediye meclislerinde kazandıkları fazlada 547 koltukla LFI oluyor. LFI yeni aldığı belediyelerin birini merkez sağ LR (Cumhuriyetçiler)’den diğerini ise PS’den aldı. Fransa’da 10 şehir LFI tarafından yönetilecek, bundan da öte bu 10 şehirdeki belediyeler, Fransa’nın en yoksul 80 belediyesi arasında yer alıyor.³

Bunun yanında solun geri kalanında PCF (Fransa Komünist Partisi)’de ufak bir kazanç, PS ve EELV’de ise ciddi bir kayıp yaşandığını söyleyebiliriz. PS, Fransa’nın en büyük 50 belediyesi içerisinden, geçen seçimlere kıyasla 2 belediye ve belediye meclislerinde 1307 koltuk kaybetmiş durumda. PS, bazı belediyeleri sağdan almış olsa da yine sağa kaptırdığı belediyeler de var. PCF ise fazladan 1 belediye kazanmasına rağmen totalde belediye meclislerinde 901 koltuk kaybetti. Bununla birlikte PCF Nîmes belediyesini, ilk turda ciddi bir oy oranı elde etmiş aşırı sağ RN’ye geçit vermeden kazandı. EELV ise 5 belediye ve 407 koltuk kaybetti, EELV’in kaybedilen belediyelerinden sol ittifaka geçen birisi hariç hepsi sağa geçmiş durumda.

Bu kayıplarının temel nedeni PS, PB, EELV gibi merkez “sol” partilerin sol, sosyalist, komünist partiler ile ittifakı reddetmelerinden kaynaklanıyor. Yine PB’nin kazanma ihtimali olan tek belediyede (Saint-Brieuc) LFI ile ittifakı reddederek kaybettiğini görebiliyoruz. Buna karşın PS ve EELV; seçimleri kaybetmelerinin esas nedeninin LFI ile yapılan ittifaklar olduğunu iddia ediyor. Her şeyden önce asla ulusal düzeyde LFI ile ittifak yapmadıklarını ve yapmayacaklarını, yapılan ittifakların yerel inisiyatifler düzeyinde olduğunu söyleyen PS genel sekreteri Olivier Faure, LFI’nin kurucu önderi Jean-Luc Mélenchon’un kendi partisi dahil sola yük olduğunu belirterek, kendi başarısızlığının sebebini Mélenchon’a yüklüyor.

EELV ulusal sekreteri Marine Tondelier de benzer bir açıklamayla Mélenchon’u kendi başarısızlıklarının günah keçisi ilan ediyor. LFI lideri Mélenchon ise tüm bu suçlamalara karşı “C’est la faute à Mélenchon!” (Mélenchon’un hatası!) başlıklı yazısında oldukça sert cevaplar veriyor: Faure ve Tondelier’ye açıkça sahtekâr olduklarını ve ikisinin de yönettikleri felaket kampanyaların ve kabiliyetsizliklerinin faturasını LFI’ye kestiklerini söylüyor. ⁴

Aşırı Sağın Yükselişi

Sağ adına da önemli sonuçlar mevcut. Aşırı sağın güçlendiği her ne kadar konuşulsa da RN (Ulusal Birlik)’nin seçim sonuçlarına bakınca kazanılan belediyeler çerçevesinde geçen seçimden bu seçime bir kazanıma sahip olmadıklarını görüyoruz. Özellikle Marsilya’da RN adına iddialı bir ilk turdan sonra, Marsilya halkı faşizme geçit vermeyerek PS adayının kazanmasını sağladı. İlk turda az çok sonucu kesinleşmiş Nice’te, bir sürpriz olmadan aşırı sağ UDR (Cumhuriyet için Sağ Birlik) adayı, merkez sağ Horizons adayına karşı kazandı.

Toulon şehrinde de tersi bir şekilde bu sefer merkez sağ tarafından desteklenen bağımsız aday, aşırı sağ RN’e karşı zafer elde etti. RN’in Toulon’da ilk turda çok önde bitirmesine ve zaferine neredeyse garanti gözüyle bakılmasına rağmen ikinci turda başa baş da olsa bozguna uğraması aşırı sağ için ciddi bir kayıp. Emmanuel Macron hükümetinin istikrarsızlığının ve yönetişim krizinin son aktörlerinden “devrik” başbakan François Bayrou, aday olduğu Pau belediyesi seçimlerinde PS adayı Jérôme Marbot’a karşı kaybetti. Başkent Paris’te ise yine Macron’un istikrarsızlık hükümetlerinin kültür bakanı Rachida Dati, PS adayı Emmanuel Grégoire tarafından yenilgiye uğratıldı.

Sağın totalde durumuna baktığımız zaman, soldaki bu denli parçalanmışlığa rağmen kazanılan belediyeler çerçevesinde kurumlar özelinde bir kazanç yakaladıklarını görüyoruz. Merkez sağdan RE (Rönesans) ve sağ ittifaklar birer olmak üzere toplamda iki belediye kazanç sağlarken aynı zamanda yine merkez sağdan Horizons’a ait Nice belediyesi aşırı sağ UDR’ye geçti. Bununla birlikte kazanılan belediye meclisi koltukları açısından solun ciddi bir koltuk kaybı sağın da ciddi bir koltuk kazancı var. RN başkanı Jordan Bardella, bu yerel seçimlerle birlikte RN’in tarihindeki en büyük atılımı gerçekleştirdiğini iddia ediyor. Marine Le Pen, bu atılımın, kazandıkları belediye meclis üyeleriyle gerçekleştiğini ve ülke çapına binlerce meclis üyesi göndereceğini belirtiyor.

RN ciddi bir oranda belediye meclis üyesi sayılarını arttırmış olsa da belediyelerdeki sonuçlarla birlikte tam istediğini alamadığını söylemek mümkün. İlk turda önde girdikleri yerlerde bile fark yemeleri ve üstüne büyük şehirlerde kayda değer bir etki yaratamamaları ile Le Pen ve Bardella’nın iddia ettiği atılımın belediyeleri kazanma yolunda çok etkili olduğunu söyleyemeyiz. RN’in tek kazandığı büyük belediye ise zaten halihazırda geçtiğimiz seçim de kazanmış oldukları Perpignan belediyesi. İstedikleri çıkışı aslında yakalayamamış olmalarına rağmen 2027 başkanlık seçimleri için aşırı sağın belediye meclis üyesi sayısını arttırması, halk sınıfları adına ciddi bir tehdit.

⁵

1 https://www.elyazmalari.com/2026/03/22/2026-fransa-yerel-secimleri/

2 https://x.com/mbompard/status/2035824733610975581?s=20

3 https://melenchon.fr/2026/03/24/cest-la-faute-a-melenchon/

4 İbid.

5 “Bordeaux ville antifasciste” (Faşizm karşıtı şehir Bordeaux)