Brandalar çekildi, inşaatların üstü örtüldü, konteyner kentler tel örgülerle çevrelendi. Depremin 3. Yılında yakın zamanda şahit olduğumuz bu tablo Erdoğan’ın Hatay ziyareti öncesi yaşananlardı. Deprem bölgelerinde iktidarın kurduğu yeni bir yaşam inşası değil, bir normalleşme dekoruydu. Hakikat ise gitmedik, buradayız…
Bir enkazın içinden bakınca tarih, takvimle değil hafızayla ölçülür. Antakya’da bir gün, diğer günlerin aynısı gibi başlamaz. Zaman burada düz ilerlemez; geriye kıvrılır, takılır, aynı noktaya döner. “Üç yıl geçti” deniyor; oysa şehirde bazı şeyler hiç yerinden kıpırdamadı. Binaların çöktüğü…
Bir doğal afetin “bile isteye” el birliği ile katliama dönüştürüldüğü deprem bölgelerinde kadın olmak birden fazla yıkıcılığa maruz bırakılmak anlamını taşıyor. Erkek devlet tüm yıkıcı ezici ve ayrıştırıcı dinamiği ile toplumsal cinsiyet eşitsizliğini körükleyen hamleler yapmaktan çekinmiyor. Depremin ilk gününden…
